Een transgenderverhaal in het oude Japan. Het ongewone verhaal uit de 12e eeuw dat Nobelprijswinnaar Yasunari Kawabata fascineerde. Sadaijin, een hoge functionaris aan het keizerlijk hof, is vader van een zoon en een dochter, beiden prachtig als stralende juwelen en zo op elkaar gelijk als twee druppels water. Geboren onder de beste voortekenen, hebben de kinderen een veelbelovende toekomst voor zich: hij als hoveling en zij als concubine van de keizer. Maar Sadaijins dromen vervagen naarmate de kinderen opgroeien en een natuurlijke neiging tonen om zich als het andere geslacht te gedragen: hij is verlegen en gevoelig, terwijl zij vastberaden en moedig is. Omdat zijn pogingen om de situatie te corrigeren vruchteloos zijn, besluit Sadaijin zijn kinderen op te voeden volgens hun natuurlijke neigingen en presenteert hij hen in de maatschappij met omgewisselde geslachten. Vanaf dat moment, tot zijn verrassing, ziet hij met genoegen het bliksemsnelle sociale succes van de twee broers en zussen. Ongewoon en amusant, dit monogatari uit de 12e eeuw bleef eeuwenlang ongehoord omdat het als obsceen en immoreel werd beschouwd en vanwege zijn uitdagende karakter ten opzichte van de heersende genderrollen. In 1968 herontdekt dankzij de onbevooroordeelde blik van Nobelprijswinnaar Yasunari Kawabata, die de onschatbare literaire waarde en de duidelijk moderne dimensie ervan wist te waarderen.