«Ik zag haar in de verte, knipperde met mijn ogen, was weer vijftien, die keer dat we naar de bioscoop gingen. Het was spontaan». Cris weet veel van specters, van asperger tot queer. Volgens haar routine gaat ze op een willekeurige zaterdag naar de supermarkt, waar ze degene ontmoet die haar eerste verliefdheid uit haar jeugd was. Daniela is naar Madrid verhuisd om haar leven een andere wending te geven, moe van het leven dat ze bijna per ongeluk had gekozen. Cris heeft zin om zich te laten gaan, om niet te veel na te denken, zoals gewoonlijk. Ondertussen, vele kilometers naar het westen, is haar neef Edu bijna om het leven gekomen, een gebeurtenis die bij Cris herinneringen aan haar jeugd oproept. In Arreglándome la vida vertelt Aranguren een verhaal over de jeugd, de idealisering van het gezin, van herinneringen, over hoe moeilijk het is om op te groeien zonder het verleden te veel ruimte te geven. Dit werk is een liefdesverhaal, over een liefde die men dacht vergeten te zijn, bewaard als een onrealiseerbare fantasie. Arreglándome la vida is het eerste deel van een project waarin de auteur de realiteit van de LGBT+-gemeenschap wil vertellen vanuit het perspectief van verschillende generaties en contexten. De bedoeling is niets minder dan begrip te creëren voor hoe vrijheden waar we tegenwoordig in landen als Spanje van genieten, jaren geleden nog slechts een droom waren.